رساله اى است درشرح و تفسير حديثى كه از امام زمان ( ع ) وارد شده كه : ( من سمانى به اسمى فقد كفر ) كه برخى با استفاده ازحديث مذكور نام بردن از اسم امام زمان ( ع ) را در همه اعصار حرام دانسته اند ولى مؤلف حديث مذكور را مختص به زمان غيبت صغرا دانسته و اين رساله رادر رد گفتار قائلين به حرمت نگاشته است دريك مقدمه و چندفصل ، مقدمه دربيان سبب عروض وصدور اين خبر ، فصل اول : تحقيق معنى خبر ، فصل دوم : اشكالات ( 12 اشكال ) فصل سوم : جواب اشكالات ( 36 جواب ) درجواب آخر چندحديث مى آورد درتاييد اين مطلب كه تلفظ به اسم عيبى ندارد . غير از ( شرعة التسمية ) ميرداماد است . 3915 ) نسخه شماره : 6381 - 81 / 32 آغاز : بسمله الحمدلله الذى اعزِ الاسلام وأهله ونصر الحق والمعينين له محيى ما اندرس من آثار الهداية والدراية و مميت ما تجدد من بدع الضلالة . . . و بعد فانى طال ما طالعت ما سطره المتقدمون فى الكتب والرسائل انجام : وتمسكه بموهمات الإثار من غير تأمل الى مخافتها للاحكام المعلومة الضرورية والاصول الدينية المرضية وقانا الله واياكم من هذه الاقوال الواهية وعصمنا من هذه الافكار الساهية . انه جواد كريم . نسخ ، بى كا ، اين نسخه عكسى است از روى نسخه واتيكان ، درحاشيه تصحيح شده است و درآخر نسخه علامت بلاغ دارد ، جلد : مقوايى ، 21 برگ ، 13 سطر ، 21 * 31 سم جواز التطوع وقت الفريضة ( فقه - عربى ) طباطبائى حائرى ، جعفر بن على نقى ، - 1321 ق رساله مختصر فقهى و استدلالى است در مسأله خواندن نماز مستحبى در وقت نماز واجب با استفاده از ادله و اقوال علماى شيعه ، اين رساله در روز يكشنبه 16 ذيقعده 1296 به پايان رسيده است . [ الذريعة 10 / 251 ( الرسائل الفقهية ) ؛ فهرست نسخه هاى عكسى مركز احياء ميراث اسلامى 1 / 357 ] 3916 ) نسخه شماره : 2 / 6931 - 111 / 35 آغاز : بسمله حمدله والصلوة . . . و بعد فاعلم انه قد اختلف كلمة الاصحاب فى جوازا التطوع مطلقاً وقت الفريضة وعدمه فمنعه جماعة وحكى ذلك عن الشيخ فى المبسوط والنهاية انجام : ادلة المنع عن التطوع بمجرده ممنوع فيبقى عموم مادل على مشروعيتها فى المقام عن المعارض كما عرفت والحمدلله اولًا وآخراً و . . . نسخ ، بى كا ، قرن 14 ، نشانى ها شنگرف با حواشى ( منه عفى عنه ) ، جلد : تيماج سرخ مجدول ، 8 برگ ، 20 سطر ، 16 * 21 سم